Πριν μια εβδομάδα περίπου ήρθε στην πόλη μου, την Καστοριά, μια πολύ γνωστή και αγαπημένη συγγραφέας, η Λένα Μαντά. Η παρουσίαση του νέου της βιβλίου "Ζωή σε πόλεμο" πραγματοποιήθηκε σε έναν πολύ όμορφο χώρο που επισκεπτόμουν για πρώτη φορά, το αρχοντικό Ωρολογόπουλος ενώ η εκδήλωση διεξήχθη έπειτα από συνεργασία των εκδόσεων Ψυχογιός με το τοπικό βιβλιοπωλείο ΑΛ-ΠΑ Books.
Αν και άργησα σχεδόν ένα τέταρτο να παρευρεθώ στο χώρο της εκδήλωσης, η παρουσίαση ευτυχώς δεν είχε ξεκινήσει. Ο καιρός ήταν τέλειος και αυτό μου έδωσε την ευκαιρία να πάω με τα πόδια μέχρι το Ντολτσό όπου βρίσκεται το αρχοντικό Ωρολογόπουλος. Στη διαδρομή αναρωτιόμουν αν οι συγγραφείς έχουν έστω και λίγο χρόνο να γνωρίσουν την πόλη που κάθε φορά επισκέπτονται ή αν ο χρόνος τους περιορίζει.
Θα ήταν η δεύτερη φορά που έβλεπα την Λένα Μαντά από κοντά ωστόσο ο ενθουσιασμός μου ήταν μεγαλύτερος από την πρώτη διότι ανυπομονούσα να μάθω για το νέο της βιβλίο. Πολλοί μιλούσαν γι' αυτό. Άλλοι με καλά λόγια κι άλλοι με άσχημα. Όπως συμβαίνει άλλωστε σε κάθε επιτυχημένο άνθρωπο. Όλα όσα διάβαζα στο διαδίκτυο μου κίνησαν το ενδιαφέρον. Αυτή τη φορά η Λένα Μαντά παρέδιδε στο αναγνωστικό της κοινό ένα βιβλίο βγαλμένο από τη ζωή της μητέρας της και κατά συνέπεια τη ζωή της ίδιας.
Όταν μπήκα στην αυλή του αρχοντικού εντυπωσιάστηκα από το πλήθος του κόσμου που αντίκρισα. Γυναίκες περίμεναν υπομονετικά μαζί με τα παιδιά τους, άλλες συζητούσαν για το βιβλίο που είχαν κιόλας διαβάσει, άντρες κι έφηβοι σχολίαζαν τα όσα άκουγαν για την κυρία Μαντά και τα βιβλία της. Μικροί και μεγάλοι ανυπομονούσαν να υποδεχτούν την αγαπημένη τους συγγραφέα. Κάθισα λοιπόν κι εγώ σε μια καρέκλα και διάβαζα τον πρόλογο του βιβλίου όση ώρα περίμενα με τη σειρά μου την έναρξη της εκδήλωσης.
Έως τότε δεν είχα διαβάσει κανένα βιβλίο της Λένας Μαντά. Θα έλεγα ότι δεν έτυχε κι ότι απλά το άφηνα για αργότερα. Ωστόσο, είχα λάβει το νέο της βιβλίο από τις εκδόσεις Ψυχογιός και σκόπευα να το διαβάσω μετά την παρουσίαση αν κι εφόσον η συγγραφέας κατάφερνε με το λόγο της να με πείσει.
Η κυρία Μαντά κατέφτασε συνοδεία όπως πάντα του συζύγου της Γιώργου. Χαμογελαστή και άκρως επιμελημένη χαιρέτησε το κοινό της και ευχαρίστησε όλους τους συντελεστές που βοήθησαν στο να πραγματοποιηθεί αυτή η εκδήλωση.
Μας μίλησε για το βιβλίο που τη δυσκόλεψε και την έκανε να κλάψει περισσότερο απ'όλα τα προηγούμενα. Αυτή τη φορά επέλεξε να γράψει μια βιογραφία αλλά σίγουρα όχι μια αγιογραφία, όπως είπε, της μητέρας της. Η ζωή της, οι επιλογές της, οι συνθήκες που την ανάγκασαν να πάρει κάποιες αποφάσεις είχαν άμεση συνέπεια στη ζωή της ίδιας της Λένας. Η μητέρα της ήταν σε πόλεμο με πολλούς ανθρώπους. Με την οικογένεια της, με τους φίλους της, με τον άντρα της, ακόμη και με την ίδια της την κόρη. Αυτή η εχθρική στάση της απέναντι σε όλους και σε όλα την απομάκρυνε από το παιδί της. Λόγια και πράξεις αγάπης δεν ειπώθηκαν, αγκαλιές δεν δόθηκαν, υποστήριξη δεν υπήρχε. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι προσπαθούσε να αποδείξει σε όλους ότι μπορούσε να τα καταφέρει χωρίς να έχει την ανάγκη κανενός. Όμως σίγουρα κρύβονταν πολλά πίσω απ' όλα όσα ανέφερε η συγγραφέας και αναφέρονται στο βιβλίο.
Στο βλέμμα της και στον τρόπο που μιλούσε καταλάβαινε κανείς ότι η Λένα Μαντά πόνεσε και πληγώθηκε πολύ από τον οικογενειακό της περίγυρο. Ωστόσο, δεν απέκλεισε το γεγονός ότι υπήρξαν και όμορφες στιγμές, τις οποίες ακόμη θυμάται. Τόνισε ότι παρόλο που έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από τότε που έφυγε η μητέρα της, της λείπει. Άλλωστε ήταν μάνα της. Πώς θα μπορούσε κάποιος να ξεχάσει τον άνθρωπο που τον έφερε στη ζωή;
Με το νέο της βιβλίο με τίτλο "Ζωή σε πόλεμο" λοιπόν θέλησε να αποχαιρετήσει τη μητέρα της, Αθηνά, ανατρέχοντας στο δύσκολο παρελθόν της προκειμένου να κλείσει αυτός ο κύκλος ζωής για την ίδια.
Διάφορα ευτράπελα στην εκδήλωση σε συνδυασμό με τις αντιδράσεις της συγγραφέως μας έκαναν να γελάσουμε. Μικρά ατυχήματα φανέρωναν όπως είπε και η Λένα Μαντά την παρουσία της μητέρας της που πιθανόν να μην ήθελε να πραγματοποιηθεί αυτή η παρουσίαση και ίσως να μην εκδοθεί ακόμη και το ίδιο το βιβλίο σπάζοντας την ατμόσφαιρα συγκίνησης που επικρατούσε. Για το λόγο αυτο επέλεξε να το παραδώσει στις εκδόσεις Ψυχογιός αρκετούς μήνες μετά το θάνατο της μητέρας της ενώ η σκέψη να το γράψει γεννήθηκε από πολύ νωρίς.
Η παρουσίαση του βιβλίου της Λένας Μαντά είναι ίσως μια από τις πιο όμορφες παρουσιάσεις που έχω επισκεφτεί. Η συγγραφέας αγκάλιασε το κοινό της, απάντησε σε ερωτήσεις του (εκ των οποίων μία από αυτές ήταν δική μου) και είχε τη θέληση και την υπομονή να υπογράψει αντίτυπα του βιβλίου της και να φωτογραφηθεί με τους αναγνώστες της στο τέλος της εκδήλωσης.
Στο γυρισμό πλήθος συναισθημάτων με κατέβαλε. Η Λένα Μαντά κατάφερε όχι μόνο να με πείσει να διαβάσω το βιβλίο της αλλά και να αναρωτηθώ πράγματα για την ίδια τη ζωή τελικά. Τώρα, που τελείωσα το "Ζωή σε πόλεμο" κατάλαβα ότι κάθε άνθρωπος κρύβει μέσα του τη δική του ιστορία. Συνειδητοποίησα πολλά πράγματα που παλιότερα αγνοούσα ή δεν ήθελα να παραδεχτώ. Σήμερα, νιώθω πραγματικά ικανοποιημένη που γνώρισα έστω και ένα μικρό κομμάτι αυτής της υπέροχης γυναίκα. Αδιαμφισβήτητα, θα διαβάσω και τα υπόλοιπα βιβλία της. Όμως, δεν μπορώ να πιστέψω ότι θα είναι καλύτερα από αυτό...
Τέλος, οφείλω να δώσω θερμά συγχαρητήρια στο βιβλιοπωλείο ΑΛ-ΠΑ Books καθώς και στο αρχοντικό Ωρολογόπουλος για την άψογη εξυπηρέτηση, την τέλεια οργάνωση και την υπέροχη ατμόσφαιρα. Χωρίς αυτούς ίσως να μη περνούσα τόσο εγώ όσο και πολύς άλλος κόσμος τόσο όμορφα εκείνη τη μέρα.
Το βιβλίο της Λένας Μαντά με τίτλο "Ζωή σε πόλεμο" κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
Είμαι η Μαρία, είμαι 18 ετών και λατρεύω αυτό τον κόσμο! Γεννημένη την Άνοιξη, ζω για τα καλοκαίρια και αναπνέω με τους χειμώνες. Δίνω πολύ, αγαπάω πολύ και ονειρεύομαι. Καταφύγιο μου η γραφή και το διάβασμα. Το μότο μου: «Παύεις να υπάρχεις όταν παύεις να ονειρεύεσαι»
Μαρία Μπρέντα
Αν και άργησα σχεδόν ένα τέταρτο να παρευρεθώ στο χώρο της εκδήλωσης, η παρουσίαση ευτυχώς δεν είχε ξεκινήσει. Ο καιρός ήταν τέλειος και αυτό μου έδωσε την ευκαιρία να πάω με τα πόδια μέχρι το Ντολτσό όπου βρίσκεται το αρχοντικό Ωρολογόπουλος. Στη διαδρομή αναρωτιόμουν αν οι συγγραφείς έχουν έστω και λίγο χρόνο να γνωρίσουν την πόλη που κάθε φορά επισκέπτονται ή αν ο χρόνος τους περιορίζει. Θα ήταν η δεύτερη φορά που έβλεπα την Λένα Μαντά από κοντά ωστόσο ο ενθουσιασμός μου ήταν μεγαλύτερος από την πρώτη διότι ανυπομονούσα να μάθω για το νέο της βιβλίο. Πολλοί μιλούσαν γι' αυτό. Άλλοι με καλά λόγια κι άλλοι με άσχημα. Όπως συμβαίνει άλλωστε σε κάθε επιτυχημένο άνθρωπο. Όλα όσα διάβαζα στο διαδίκτυο μου κίνησαν το ενδιαφέρον. Αυτή τη φορά η Λένα Μαντά παρέδιδε στο αναγνωστικό της κοινό ένα βιβλίο βγαλμένο από τη ζωή της μητέρας της και κατά συνέπεια τη ζωή της ίδιας.
Όταν μπήκα στην αυλή του αρχοντικού εντυπωσιάστηκα από το πλήθος του κόσμου που αντίκρισα. Γυναίκες περίμεναν υπομονετικά μαζί με τα παιδιά τους, άλλες συζητούσαν για το βιβλίο που είχαν κιόλας διαβάσει, άντρες κι έφηβοι σχολίαζαν τα όσα άκουγαν για την κυρία Μαντά και τα βιβλία της. Μικροί και μεγάλοι ανυπομονούσαν να υποδεχτούν την αγαπημένη τους συγγραφέα. Κάθισα λοιπόν κι εγώ σε μια καρέκλα και διάβαζα τον πρόλογο του βιβλίου όση ώρα περίμενα με τη σειρά μου την έναρξη της εκδήλωσης.
Έως τότε δεν είχα διαβάσει κανένα βιβλίο της Λένας Μαντά. Θα έλεγα ότι δεν έτυχε κι ότι απλά το άφηνα για αργότερα. Ωστόσο, είχα λάβει το νέο της βιβλίο από τις εκδόσεις Ψυχογιός και σκόπευα να το διαβάσω μετά την παρουσίαση αν κι εφόσον η συγγραφέας κατάφερνε με το λόγο της να με πείσει.
Η κυρία Μαντά κατέφτασε συνοδεία όπως πάντα του συζύγου της Γιώργου. Χαμογελαστή και άκρως επιμελημένη χαιρέτησε το κοινό της και ευχαρίστησε όλους τους συντελεστές που βοήθησαν στο να πραγματοποιηθεί αυτή η εκδήλωση.
Μας μίλησε για το βιβλίο που τη δυσκόλεψε και την έκανε να κλάψει περισσότερο απ'όλα τα προηγούμενα. Αυτή τη φορά επέλεξε να γράψει μια βιογραφία αλλά σίγουρα όχι μια αγιογραφία, όπως είπε, της μητέρας της. Η ζωή της, οι επιλογές της, οι συνθήκες που την ανάγκασαν να πάρει κάποιες αποφάσεις είχαν άμεση συνέπεια στη ζωή της ίδιας της Λένας. Η μητέρα της ήταν σε πόλεμο με πολλούς ανθρώπους. Με την οικογένεια της, με τους φίλους της, με τον άντρα της, ακόμη και με την ίδια της την κόρη. Αυτή η εχθρική στάση της απέναντι σε όλους και σε όλα την απομάκρυνε από το παιδί της. Λόγια και πράξεις αγάπης δεν ειπώθηκαν, αγκαλιές δεν δόθηκαν, υποστήριξη δεν υπήρχε. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι προσπαθούσε να αποδείξει σε όλους ότι μπορούσε να τα καταφέρει χωρίς να έχει την ανάγκη κανενός. Όμως σίγουρα κρύβονταν πολλά πίσω απ' όλα όσα ανέφερε η συγγραφέας και αναφέρονται στο βιβλίο.
Στο βλέμμα της και στον τρόπο που μιλούσε καταλάβαινε κανείς ότι η Λένα Μαντά πόνεσε και πληγώθηκε πολύ από τον οικογενειακό της περίγυρο. Ωστόσο, δεν απέκλεισε το γεγονός ότι υπήρξαν και όμορφες στιγμές, τις οποίες ακόμη θυμάται. Τόνισε ότι παρόλο που έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από τότε που έφυγε η μητέρα της, της λείπει. Άλλωστε ήταν μάνα της. Πώς θα μπορούσε κάποιος να ξεχάσει τον άνθρωπο που τον έφερε στη ζωή;
Με το νέο της βιβλίο με τίτλο "Ζωή σε πόλεμο" λοιπόν θέλησε να αποχαιρετήσει τη μητέρα της, Αθηνά, ανατρέχοντας στο δύσκολο παρελθόν της προκειμένου να κλείσει αυτός ο κύκλος ζωής για την ίδια.
Διάφορα ευτράπελα στην εκδήλωση σε συνδυασμό με τις αντιδράσεις της συγγραφέως μας έκαναν να γελάσουμε. Μικρά ατυχήματα φανέρωναν όπως είπε και η Λένα Μαντά την παρουσία της μητέρας της που πιθανόν να μην ήθελε να πραγματοποιηθεί αυτή η παρουσίαση και ίσως να μην εκδοθεί ακόμη και το ίδιο το βιβλίο σπάζοντας την ατμόσφαιρα συγκίνησης που επικρατούσε. Για το λόγο αυτο επέλεξε να το παραδώσει στις εκδόσεις Ψυχογιός αρκετούς μήνες μετά το θάνατο της μητέρας της ενώ η σκέψη να το γράψει γεννήθηκε από πολύ νωρίς.
Η παρουσίαση του βιβλίου της Λένας Μαντά είναι ίσως μια από τις πιο όμορφες παρουσιάσεις που έχω επισκεφτεί. Η συγγραφέας αγκάλιασε το κοινό της, απάντησε σε ερωτήσεις του (εκ των οποίων μία από αυτές ήταν δική μου) και είχε τη θέληση και την υπομονή να υπογράψει αντίτυπα του βιβλίου της και να φωτογραφηθεί με τους αναγνώστες της στο τέλος της εκδήλωσης.
Τέλος, οφείλω να δώσω θερμά συγχαρητήρια στο βιβλιοπωλείο ΑΛ-ΠΑ Books καθώς και στο αρχοντικό Ωρολογόπουλος για την άψογη εξυπηρέτηση, την τέλεια οργάνωση και την υπέροχη ατμόσφαιρα. Χωρίς αυτούς ίσως να μη περνούσα τόσο εγώ όσο και πολύς άλλος κόσμος τόσο όμορφα εκείνη τη μέρα.
Το βιβλίο της Λένας Μαντά με τίτλο "Ζωή σε πόλεμο" κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
Είμαι η Μαρία, είμαι 18 ετών και λατρεύω αυτό τον κόσμο! Γεννημένη την Άνοιξη, ζω για τα καλοκαίρια και αναπνέω με τους χειμώνες. Δίνω πολύ, αγαπάω πολύ και ονειρεύομαι. Καταφύγιο μου η γραφή και το διάβασμα. Το μότο μου: «Παύεις να υπάρχεις όταν παύεις να ονειρεύεσαι»
Μαρία Μπρέντα
